«Drone Dome»: Τι αγοράζει η Ελλάδα – Η διαφορά από τα David's Sling, BARAK MX και SPYDER

Η Ελλάδα αποκτά ένα ακόμη επίπεδο άμυνας απέναντι στη διαρκώς εξελισσόμενη απειλή των drones. Στο περιθώριο της μεγάλης συμφωνίας με το Ισραήλ για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» , ύψους περίπου 3 δισ. ευρώ, υπογράφηκε και μία ξεχωριστή συμφωνία 26 εκατομμυρίων ευρώ για την προμήθεια συστημάτων του Drone Dome της Rafael.

Το σημαντικό είναι ότι το Drone Dome δεν αποτελεί ένα ακόμη σύστημα πυραυλικής αεράμυνας. Πρόκειται για μια εξειδικευμένη αρχιτεκτονική αντιμετώπισης drones η οποία συνδυάζει ραντάρ, αισθητήρες ραδιοσυχνοτήτων, ηλεκτροοπτικά και θερμικά μέσα, ηλεκτρονικές παρεμβολές και, ανάλογα με τη διαμόρφωση, δυνατότητες hard-kill, με στόχο την προστασία στρατηγικών εγκαταστάσεων από μη επανδρωμένα αεροσκάφη.

Με άλλα λόγια, είναι το επίπεδο της «Ασπίδας του Αχιλλέα» που προορίζεται να αντιμετωπίζει τη μικρή, φθηνή και μαζικά χρησιμοποιούμενη απειλή των drones, πριν αυτή χρειαστεί να αντιμετωπιστεί από ακριβότερα όπλα.

Το Drone Dome μπορεί να συνδυάζει:

• ραντάρ AESA,
• αισθητήρες RF για τον εντοπισμό των εκπομπών του drone,
• ηλεκτροοπτικούς/θερμικούς αισθητήρες,
• ηλεκτρονικό πόλεμο και Reactive Jamming,
• σύστημα διοίκησης και ελέγχου,
• και, ανάλογα με τη διαμόρφωση, hard-kill μέσα.

Οι διαφορές από τα άλλα συστήματα της «Ασπίδας»

Η βασική διαφορά μπορεί να αποτυπωθεί πολύ απλά: David’s Sling, BARAK MX και SPYDER είναι κυρίως συστήματα αεράμυνας με πυραύλους

Το David’s Sling αποτελεί ανώτερο επίπεδο άμυνας, με αποστολή την αντιμετώπιση σοβαρότερων εναέριων και βαλλιστικών απειλών. Το BARAK MX είναι ένα πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας που χρησιμοποιεί διαφορετικούς πυραύλους για διαφορετικές αποστάσεις και απειλές. Το SPYDER είναι κινητό σύστημα αεράμυνας μικρότερου/μεσαίου βεληνεκούς, επίσης βασισμένο σε πυραύλους.

Το Drone Dome, αντίθετα, έχει ως βασικό αντικείμενο τα μικρά και μεσαία UAV και τη δυνατότητα αντιμετώπισής τους με αισθητήρες και ηλεκτρονικά μέσα, περιορίζοντας όπου είναι δυνατόν την ανάγκη χρήσης ακριβών πυραύλων.

Εν ολίγοις, τα David’s Sling, το BARAK MX και το SPYDER προσπαθούν να καταρρίψουν την απειλή. Το Drone Dome προσπαθεί πρώτα να την εντοπίσει, να την ταυτοποιήσει και, όπου είναι δυνατόν, να την εξουδετερώσει ηλεκτρονικά. Και αυτό είναι το βασικό του πλεονέκτημα.

Γιατί είναι σημαντικό για την ελληνική αεράμυνα

Η σημερινή απειλή δεν αφορά μόνο μαχητικά αεροσκάφη και πυραύλους. Ένα μικρό UAV μπορεί να χρησιμοποιηθεί για αναγνώριση, επιτήρηση ή επίθεση και, λόγω του μικρού μεγέθους και του χαμηλού κόστους του, να δημιουργήσει ένα δυσανάλογα μεγάλο πρόβλημα σε μια κρίσιμη εγκατάσταση.

Εδώ ακριβώς έρχεται να καλύψει το κενό το Drone Dome. Το σύστημα μπορεί έτσι να λειτουργήσει ως ένα τοπικό «στρώμα» προστασίας γύρω από κρίσιμες εγκαταστάσεις, ενώ η πληροφορία του μπορεί να ενταχθεί σε ανώτερο επίπεδο διοίκησης και ελέγχου.

Η «οικονομία» των αναχαιτίσεων

Αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό επιχειρησιακό επιχείρημα υπέρ του Drone Dome. Δεν είναι λογικό να χρησιμοποιείται ένας ακριβός πύραυλος αεράμυνας κάθε φορά που εμφανίζεται ένα μικρό στρατιωτικό drone.

Η πολυεπίπεδη άμυνα που διαμορφώνεται στη χώρα μας επιδιώκει να χρησιμοποιεί το φθηνότερο και κατάλληλο διαθέσιμο μέσο για κάθε απειλή. Δηλαδή, ένα μικρό UAV μπορεί, όπου το επιτρέπουν οι συνθήκες και οι κανόνες εμπλοκής, να αντιμετωπιστεί με ηλεκτρονικά μέσα.

Μια σοβαρότερη απειλή μπορεί να απαιτήσει πύραυλο. Και μια βαλλιστική απειλή να οδηγήσει σε ενεργοποίηση του ανώτερου επιπέδου της ελληνικής αεράμυνας.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το Drone Dome έχει αξία όχι ως «αντίπαλος» των άλλων συστημάτων, αλλά ως το χαμηλότερο και πιο εξειδικευμένο στρώμα της νέας αμυντικής αρχιτεκτονικής της χώρας.